برکینگ بد (Breaking Bad)

┋( برکینگ بد» Breaking Bad)┋, مجموعه تلویزیونی درام آمریکایی است که سازنده و تهیه‌کنندهٔ آن وینس گیلیگان است.

این مجموعه در شهر البوکرکی در ایالت نیومکزیکوی آمریکا ساخته و تهیه شده‌است. افسارگسیخته داستان والتر وایت (برایان کرانستون) دانشمند شیمی زحمتکش و بی‌حاشیه ای را به تصویر می‌کشد که دبیر دبیرستان است.

وایت در ابتدای داستان متوجه می‌شود مبتلا به سرطان ریه است.

او پیش از فرارسیدن مرگش، برای تأمین مالی خانواده‌اش به همراه دانش‌آموز رفوزه پیشین خود، جسی پینکمن (آرون پال) شروع به تولید و پخش مت‌آمفتامین (شیشه) می‌کند اما رفته رفته به این کار آلوده شده و تبدیل به سرکردهٔ یکی از بزرگترین گروه‌های مافیای مواد مخدر در جنوب ایالات متحده می‌شود.

┋( برکینگ بد» Breaking Bad)┋, تحسین گسترده منتقدان را به دست آورد. این مجموعه توانست شانزده جایزه امی ساعات پربیننده از مجموع سی نامزدی را به دست بیاورد.

از جمله این جوایز می‌توان به دو جایزه امی بهترین سریال درام، چهار جایزه امی بهترین بازیگر نقش اول مرد درام برای کرانستون، سه جایزه امی بهترین بازیگر نقش مکمل مرد درام برای پاول و دو جایزه امی بهترین بازیگر نقش مکمل زن درام برای آنا گان در نقش اسکایلر وایت که به والتر وایت خیانت کرد و با بنکی تد رابطه داشت اشاره کرد.

┋( برکینگ بد» Breaking Bad)┋, در جایزه گلدن گلوب توانسته دو بار نامزد بهترین سریال درام و چهار بار نامزدی بهترین بازیگر نقش اول مرد درام برای کرانستون هر کدام با یک برد شود. همچنین آرون پاول یا همان جسی پنکمن، یک بار نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را شده‌است.

بازیگران این سریال در جایزه انجمن بازیگران فیلم نیز حضور موفقی داشتند. در این جوایز کرانستون توانسته از پنج نامزدی بهترین بازیگر نقش اول مرد درام صاحب دو جایزه شود، و مجموعه بازیگران نیز توانستند جایزه بهترین مجموع بازیگران سریال درام را تصاحب کنند.

در سال ۲۰۱۳، رکوردهای جهانی گینس رکورد «تحسین برانگیزترین سریال تلویزیونی تاریخ جهان» را به خاطر دریافت ۹۹ درصدی رأی مثبت منتقدان به نام برکینگ بد ثبت کرد.

در سال ۲۰۱۵ مجموعهٔ تلویزیونی بهتره با ساول تماس بگیری از شبکهٔ ای‌ام‌سی پخش شد که سال‌های قبل از شروع به کار والتر وایت و جسی پینکمن را نمایش می‌دهد.

┋( برکینگ بد» Breaking Bad)┋, اثری از وینس گیلیگان است که سال‌ها نویسنده مجموعه پرونده‌های اکس پخش شده از شبکه فاکس بوده‌است.

گیلیگن می‌خواست مجموعه‌ای بسازد که شخصیت اصلی آن از فردی خوب به نقشی منفی تبدیل شود. «تلویزیون به صورت خودخواسته‌ای شخصیت‌های مثبت را در حالتی از سکون نگه داشته که این موضوع می‌تواند برای سال‌ها و حتی دهه‌ها ادامه پیدا کند».

او گفت:«وقتی متوجه این موضوع شدم گام منطقی بعدی این بود که فکر کنم چگونه می‌توان تغییری اساسی در این موضوع داد.»

او همچنین افزود که هدفش برای شخصیت والتر وایت این است که او را از آقای چیپس به صورت زخمی تبدیل کند.او می‌گوید آنقدر شخصیت والتر وایت تیره و از لحاظ اخلاقی پرسش برانگیز است که نوشتن در مورد او سخت می‌باشد. «وقتی این مجموعه تمام شود، دلم برایش تنگ می‌شود.

اما خوبی‌اش این است که دیگر لازم نیست به فکر وایت باشم.» در حالی که مجموعه در حال تکمیل است، گیلیگن و دیگر نویسنده‌ها شخصیت والتر را به گونه‌ای ساخته‌اند که نمی‌توان با او همدردی نمود.

گیلیگن می‌گوید: «والتر از شخصیتی خوب به شخصیتی بسیار منفی تبدیل می‌شود. ما می‌خواهیم که مردم از خود بپرسند که چه کسی آنها را به آن سمت کشاند و چرا؟»

کرانستون در زمان فصل چهارم گفت که: «به نظر من والت این را فهمیده که بهتر است گرگ باشد تا گوسفند. او در راهی است که باید سرسخت باشد.»[۸] گیلیگن واژه افسارگسیخته را «برپایی جهنم» معنا می‌کند.

در حالی که مجموعه در حال ارائه به شبکه بود، مجوعه‌ای با نام ویدز منتشر شد که به دلیل برخی شباهت‌های داستانی با افسارگسیخته موجب دلسردی گیلیگن شد.

در ادامه تهیه داستان او دریافت که داستان مجموعه‌اش آنقدر با آن مجموعه متفاوت هست که بتواند موفق باشد.

وی بعدها ادعا کرد اگر از وجود مجموعه ویدز اطلاع می‌داشت این مجموعه را آغاز نمی‌کرد.

شبکه در ابتدا دستور ساخت ۹ قسمت برای فصل اول را داد. اما به دلیل اعتصاب نویسندگان آمریکایی در سال ۲۰۰۷–۲۰۰۸ تعداد قسمت‌های مجموعه در فصل اول به هفت کاهش پیدا کرد. مجموعه در البوکرکی تهیه و ساخته شده و با دوربین ۳۵ م‌م فیلمبرداری شده‌است.

بر اساس گزارش‌ها تهیه افسارگسیخته در حدود ۳ میلیون دلار هزینه برای هر قسمت داشت که بالاتر از میانگین برنامه‌های شبکه‌های کابلی می‌باشد.

وینس گیلیگن اعلام نموده که قصد دارد افسارگسیخته را در پنج فصل به پایان برساند.

در اوایل اوت ۲۰۱۱، مذاکراتی برای ساخت فصل پنجم و پایانی افسارگسیخته میان شبکه ای‌ام‌سی و سونی پیکچرز تلویژن شرکت تهیه‌کننده مجموعه انجام شد. ای‌ام‌سی پیشنهاد داد که برای کاهش هزینه‌ها فصل پنجم کوتاه باشد. (بین شش تا هشت قسمت) به همین دلیل سونی به دیگر شبکه‌های کابلی نزدیک شد تا در صورتی که بین آن‌ها و ای‌ام‌سی توافقی صورت نگرفت مجموعه را به شبکه دیگری واگذار کند.

در ۱۴ اوت ۲۰۱۱، توافقی مبنی بر پخش فصل پنجم و پایانی در ۱۶ قسمت صورت گرفت.

دلیلی اینکه گیلیگن برایان کرانستون را برای بازی در نقش والتر وایت انتخاب نمود، همکاری او در یک قسمت از فصل ششم مجموعه علمی تخیلی پرونده‌های اکس بود.

کرانستون در آن قسمت در نقش یک مرد ضدیهودی دارای بیماری ترمینال ظاهر شد که نقش اول مجموعه، فاکس مولدر را به گروگان گرفته بود.

گیلیگن می‌گوید این شخصیت می‌بایست هم نفرت‌انگیز و هم قابل ترحم باشد و برایان تنها بازیگری بود که می‌توانست این نقش را بازی کند. مدیران شبکه ای‌ام‌سی ابتدا در مورد این انتخاب دچار تردید بودند. گیلیگن در ابتدا قصد داشت تا شخصیت آرون پاول در نقش جسی پینکمن در انتهای فصل اول کشته شود.

در حقیقت گیلیگن می‌خواست تا جسی در صحنه معامله مواد مخدر کشته شود و عذاب وجدان آن برای والتر باقی بماند.

اما با این حال آن گونه که می‌گوید با دیدن قسمت دوم آن فصل تخت تأثیر بازی پاول قرار گرفت و برایش مشخص شد که کشتن جسی در مجموعه اشتباه بزرگی است.

سریال┋( برکینگ بد» Breaking Bad)┋, متناسب با تمرکزی که بر علم، فرمول و آزمایش داشت، با دقتی مثال‌زدنی زوالِ اخلاقیِ والتِر وایت (با بازیِ بِرایان کِرانستون) را به تصویر کشید، که به سرعت از درون رو به فساد رفت.

این شیمیدان نابغه که از همان ابتدا قربانیِ یک شکست حرفه‌ای در کارش می‌شود، و در ادامه نیز با تشخیص دکترها متوجه می‌شود که مبتلا به سرطان است، دست به تولیدِ شیشه (مِتامفتامین) می‌زند تا، از قرار معلوم، مخارج خانواده‌اش را تامین نماید، که به تدریج در ادامه‌ی سریال ثابت می‌شود که این توجیهی بیش نبوده است.

هرچند برکینگ بد قبلا هم از تکنیک پرش‌ِ زمانی استفاده کرده بود، اما این مورد بسیار استادانه و بی عیب و نقص اجرا شده بود و شباهتی به فصل دوم نداشت که سریال بیننده را وارد بازیهای مبهمِ حدس و گمان می‌کرد. تا اینجا با اینکه هنوز دو مینی‌فصلِ هشت قسمتی باقی مانده است، اما هنوز هم مشخص نیست که آیا مقدمه‌ی نشان داده‌شده در اینجا پیش‌درآمدی بر آخرین موضع والت است یا مسئله دیگری در میان است که در چند قسمتِ آینده مشخص خواهد شد. به نظر می‌رسد که حدس اول احتمال بیشتری داشته باشد زیرا به نظر می‌رسد که این تفنگ عظیم حاکی از نقطه‌ی پایانی کار خالق مجموعه‌ی وینس گیلیگان باشد که اغلب هم بدان اشاره شده است، یعنی «از مِستِر چیپس تا اِسکارفِیس»، و همچنین یادآورِ حرکتی است که تونی سوپرانو در یک فصل مانده‌ به آخرِ مجموعه سوپرانو از کانال HBO از خود نشان داد، که [این تفنگ] حسِ قطعیتِ مشابهی را در فصل مجزای پایانی القا می‌کرد.

نمونه‌هایی از اسلحه به عنوانِ یک نماد فالیک را در روایتِ اصلیِ قسمتِ نخست نیز مشاهده می‌کنیم نظیرِ آخرین‌ حرفهای والت در پایان فصل که می‌گوید «من برنده شدم»، و یک هوا هم به خود مغرور شده و باورش شده است که با موقعیت جدیدی که به دست آورده است می‌تواند با همه به عنوان زیردستِ خود برخورد کند.

چنین رفتاری یادآور آن است که با اینکه والت را خطرات زیادی تهدید می‌کند، اما بزرگترین خطری که متوجه این مردِ خانواده‌ی خوشنام است از سوی هایزنبرگِ درونیِ خودش است. فصل پنجم در بحبوحه‌ی خلا قدرت آغاز می‌شود و وحشتِ ناشی از سرطان، رازهای مدفون شده و رقابت‌های موجود گرداگردِ شخصیت‌های اصلی داستان را فرا گرفته است.

اما برکینگ بد کماکان با همان سرعتِ منظم و درجه‌بندی‌ شده‌ی خود ادامه دارد، و حتی با اینکه تا پایان داستان دیگر چیزی نمانده است اما باز با انرژیِ تمام به جزئیات ریز پرداخته می‌شود و موضوعاتِ جدیدی در داستان به وجود می‌آید.

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *