علاءالدین (Aladdin) 2019

 

علاءالدین فیلمی در ژانر ماجراجویی , کمدی , خانوادگی و موزیکال به کارگردانی گای ریچی است که به وسیله کمپانی “Walt Disney Pictures” ساخته و تولید شده است.

فیلم سینمایی علاءالدین Aladdin ، بازسازی لایو اکشن کمپانی دیزنی است که براساس انیمشن کلاسیک علاءالدین در سال ۱۹۹۲ میلادی که از شخصیت‌های داستانی هزار و یک شب الهام گرفته، ساخته شده است.داستان دقیقا اتفاقات انیمیشن سال ۱۹۹۲ را دنبال می‌کند. شخصیت اصلی یک پسربچه‌ی خیابانی در «آگرابا» است، کسی که با کمک دوست میمون خود یعنی «ابو» از راه دزدی امرار معاش می‌کند.

شرکت والت دیزنی در ادامه روند تولید فیلم‌های سینمایی بر اساس انیمیشن‌های کلاسیک خود، در اکتبر ۲۰۱۶ اعلام کرد که گای ریچی برای ساخت نسخه لایو اکشن از انیمیشن علاءالدین به پروژه پیوسته‌است.

ویل اسمیت نخستین بازیگری بود که در ژوئیه ۲۰۱۷ برای بازی در فیلم قرارداد امضا کرد. نیومی اسکات و مینا مسعود نیز در همین ماه برای بازی در دو نقش اصلی به پروژه اضافه شدند. فیلم‌برداری از سپتامبر ۲۰۱۷ در استودیو لانگ‌کراس در ساری آغاز شد و بعد از چهار ماه در ژانویه ۲۰۱۸ به پایان رسید.

 

شاید یکی از جذابیت هایی که فیلم aladdin 2019 برای ما ایرانی ها خواهد داشت بازی نوید نگهبان در نقش سلطان می باشد که بسیار عالی این نقش را نیز اجرا می کند. نوید نگهبان یکی از مشهور ترین بازیگر های ایرانی هالیوود می باشد که در فیلم های بسیاری به ایفای نقش پرداخته است.

پایه و اساس داستان فیلم علاءالدین بدون تغییر دادن فیلم‌نامه‌ی انیمیشن اول بنا شده است. همچنان مخاطب با قصه‌ای درباره‌ی یک پسر فقیر، دزد و در نوع خود شرافتمند و میمون بامزه‌اش به اسم ابو سر و کار دارد که در خیابان‌ها می‌چرخد و همان‌قدر که برخی افراد از او متنفر هستند، برخی نیز از اخلاق و رفتارهای خاص وی تقدیر می‌کنند.

تا اینکه یک روز علاءالدین به ناگهانی‌ترین حالت ممکن با شاهدخت شهر عقربه مواجه می‌شود، او را از دست افرادی که قصد اذیت کردن وی را دارند نجات می‌دهد و به همین شکل پس از مدت‌ها، هدفی در زندگی خود پیدا می‌کند. چون عشق وجودش را پر کرده است و می‌خواهد هر آن‌گونه که ممکن است، خود را به شاهدخت برساند.

 

فیلم اصلی علاالدین یک فیلم سینمایی خلاقانه بود که پرچم‌دار نسل جدیدی از انیمیشن‌های جلوه‌های ویژه‌دار شد که از بازیگران معروف در بین شخصیت‌های خود استفاده می‌کردند. آن فیلم بسیار بزرگ و جذاب بود. فیلم جدید نکات لذت‌بخش آن اثر را بازسازی کرده است اما به گونه‌ای که هرچند گه گاه میتوان ضعفهایی نیز در آن دید ولی نه چندان چشمگیر و زیاد.

وقتی که فیلم علاالدین در مسیر درست قرار دارد شما را درست در روی همان فرش قرمز جادویی قرار می‌دهد و به سواری بی‌نظیری می‌برد مثلا همه چیز با بازی ویل اسمیت بخصوص و مینا مسعود خوب جلو میرود ولی وقتی که غول در چراغ حبس میشود کمی داستان از هیجان می افتد ولی باید در کل بگویم که علاالدین یکی دیگه از باسازی‌های بسیار سرگرم‌کننده و در حال افراطی دیزنی است که در آن عملکردهای بسیار خوبی را از بازیگرانش در کل شاهد هستیم.

دیدن دوباره اسمیت در نقش کمدی فوق العاده است.دادن شخصیت جنی به این ستاره فوق العاده بود، و موفق شد کاری فراتر از یک تقلید از شخصیت اصلی داستان انجام دهد. حتی در مواردی که اسمیت بهتر از نسخه اصلی صحبت می‌کند،شخصیت او با صدای بلند و واضح به خوبی در نقش یک غول آبی رنگ و بزرگ ظاهرمی‌شود.

یا مثلا نقش مینا مسعود که درست شبیه به شخصیتی است که در انیمیشن دیده بودیم و از این قبیل موارد که در فیلم زیاد است و در این مورد باید به سازندگان تبریک گفت.

 

 

فیلم به لحاظ بصری مخلوطی از همه چیز است. لحظاتی وجود دارد که فیلم تلاش می‌کند(و حتی گاها موفق می‌شود) که به کیفیت و چشم‌اندازهای بصری اثر اول برسد. قابل‌ذکرترین این صحنه‌ها را می‌توان صحنه‌ی ورود و معرفی به شهر «آگرابا»(یک سکانس طولانی و بدون کات که در بالای سقف خانه‌ها و کف خیابان در جریان است)، سکانس‌های ماجراجویی در «غار شگفتی‌ها» و همچنین ورود «شاهزاده علی» به شهر دانست.

درست مثل نسخه‌ی لایو اکشن فیلم دیو و دلبر، چیزی که در علاالدین هم کمبودش جلوی چشم ما است نبود دل و حس در ساخت اثر است. فیلم به لحاظ تکنیکی پیشتاز و غنی است اما نبود خلاقیت بزرگ‌ترین مشکل آن است.

بعد از موفقیت این فیلم در گیشه، دیزنی ساخت دنباله‌ای را بر اساس انیمیشن بازگشت جعفر در دستور کار قرار داده‌است.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *