سریال گمشده در فضا (Lost in Space)

 

سریال گمشده در فضا (Lost in Space) یک مجموعهٔ ماجراجویانه , خانوادگی و علمی تخیلی است، که بر اساس سریالی در سال ۱۹۶۵ با همین نام ساخته شده‌است.

این مجموعه، ماجراهای خانواده‌ای از پیشتازان فضایی در زمینه کلونی سازی را روایت می‌کند که سفینهٔ آن‌ها از مدار خارج می‌شود. سقوط جرمی آسمانی منجر به رویدادی انقراضی بر روی زمین می‌شود و حیات انسان را مورد تهدید قرار می‌دهد. در سال ۲۰۴۶ میلادی، گونهٔ بشر تعدادی از فضاپیماهای تصاحب‌گر با نام مشتری را به همراه خانواده‌هایی منتخب، در جهت کلونی سازی در سایر دنیاها به فضا پرتاب می‌کند.

خانوادهٔ رابینسون به عنوان عضو بیست و چهارم از چنین عملیاتی انتخاب شده‌است، اما پیش از آن که آن‌ها بتوانند طبق برنامه از ایستگاه فضایی مادر پرتاب شوند، رباتی بیگانه بدنهٔ ایستگاه را درهم میشکاند که موجب می‌شود تمامی خانواده‌ها به ناچار با فضاپیماهای خود، زودتر از موعد ایستگاه را ترک کنند. اما که در میان این آشوب‌ها و هرج و مرجی که به وجود آمده است، سفینهٔ مشتری شمارهٔ دو متعلق به خانوادهٔ رابینسون و یک سفینهٔ دیگر، در مکانی ناشناخته ولی قابل سکونت فرود می‌آید. رابینسون‌ها و دیگر کلونی‌ها به مبارزه با عجایب محیط جدید و شرارت‌های داخلی خود بر می‌آیند، تا آنجایی که تصمیم به ترک سیارهٔ جدید می‌گیرند.

این سریال  توسط مت سزاما و بورک شارپ‌لس نوشته شده‌است. تهیه‌کنندگی آن بر عهدهٔ کمپانی‌های Legendary Television, Synthesis Entertainment, Clickety-Clack Productions و Applebox Entertainment به همراه زک استرین به عنوان گرداننده مجموعه است. سریال در تاریخ ۱۳ آوریل ۲۰۱۸ میلادی برای اولین بار از شبکهٔ نت‌فلیکس منتشر شد.

 

 پس با این گفته ها در اصل گمشده در فضا بازسازی جدید نتفلیکس از سریالی قدیمی به همین نام است و اگر قسمتهایی از این سریال را در تماشاخونه دنبال کرده باشید احتمالا با آن آشنا هستید.
(سریال اصلی Lost in Space بین سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۶۸ از شبکه CBS پخش شد. این مجموعه در آن زمان بیشتر حال و هوای کمدی و فانتزی داشت و مخاطبان آن را نوجونان و جوانان تشکیل می‌دادند. منتقدان وقت از این سریال به نیکی یاد می‌کرده‌اند و آن را از بهترین‌های زمان خود می‌دانستند. محبوبیت این سریال نیز نزد خانواده‌ها بسیار زیاد بوده است.)

 

بازسازی‌ها در چندین سال اخیر از محبوبیت زیادی میان شبکه‌های استریم برخوردار بوده‌اند و پرچمداران آن‌ها نیز عناوین کلاسیک علمی-تخیلی بوده‌اند.

این مجموعه سریالی است که سعی داشته از عناوین بزرگی همچون Star Trek، Alien، Star Wars و پارک ژوراسیک الهام بگیرد و نتیجه آن معجونی شده که هویت نامشخصی دارد و سردرگم به نظر می‌رسد. حتی این تقلیدها تا جایی پیش می‌رود که در چندین قسمت اول، انگار با ساخته اسپیلبرگ طرف هستیم تا یک سریال. این سریال بین اینکه مخاطبانش نوجوانان هستند یا بزرگسالان سرگردان است و بدون هدف پیش می‌رود.

سازندگان این سریال به این نکته توجه کرده‌اند که مخاطبان سریال دیگر با حال و هوای چنین تخیلاتی آشنا هستند و میان انبوهی از انتخاب‌ها قرار دارند. در اصل تمام سعی آن‌ها بر این بوده که سبک و سیاق قدیمی سریال کلاسیک و اصلی را به دنیایی مدرن بیاورند و آن را با جلوه‌هایی بصری جذاب‌تر و بهتر نشان دهند. انجام این عمل، کم و بیش موفق به نظر می‌رسد، هر چند که پتانسیل‌های نسخه مدرن به هدر رفته است.

 

اتمسفر کلی این سریال سعی دارد تا سریعا و مرتبا در حال حرکت باشد و خود را همزمان، دوستانه و پر از تنش نشان دهد. لحظات احساسی در آن وجود دارند و سعی شده تا تماشای آن یک تجربه کاملا سرگرم کننده باشد. LiS سریالی نیست که مدتی به آن فکر کنید یا اصلا به آن فکر کنید، بلکه یک تجربه سرگرم کننده است که پس از تماشای آن ذهنتان حتی درگیر آن نمی‌شود. فضای خانوادگی Lost in Space پر تنش است اما هرگز درام کاملی نیست. چرا که روایتی فانتزی و بقا مانند دارد و از جهاتی شبیه فیلم «The Martian» به نظر می‌رسد.

اینکه چنین خانواده‌ای در هر قسمت با چالش متفاوتی رو به رو می‌شوند و با یکدیگر همکاری می‌کنند، سریال را جذاب و باورپذیر کرده. چه در موقعی که مشغول فرستادن سیگنال به سفینه مادر هستند و چه در موقعی که سعی در نجات خود دارند، اتحادی میان آن‌ها شکل می‌گیرد که قابل لمس است.

بازیگران بزرگسال به خوبی در اجرای نقش خود موفق بوده‌اند و بیشتر آن‌ها قابل تحسین هستند. هر چند پارکی پزی در ایفای نقش دکتر اسمیت چندان موفق نبوده و در القای احساس همدردی با دیگر شخصیت‌ها نقص‌هایی دارد.

مشکلات تأثیرگذاری در شخصیت پردازی این سریال دیده می‌شود. اینطور به نظر می‌رسد که کارگردانی نمی‌تواند به خوبی روند تند مجموعه را حفظ کرده و شخصیت‌ها در طول فیلم تصمیمات عجیبی می‌گیرند. این تصمیمات عجیب موجب خلق صحنه‌های عجیب‌تری می‌شوند. برای مثال بالونی که به خاطر وزش باد کنترل خود را از دست می‌دهد، به راحتی روی زمین فرود می‌آید و انگار نه انگار که اتفاقی رخ داده.

اتفاقات عجیب و غریبی که در سریال رخ می‌دهند به چنان صحنه‌هایی محدود نمی‌شوند، بلکه صحنه‌های مضحکی نیز از علم به تصویر کشیده شده. دریاچه‌هایی که فورا یخ می‌زنند از جمله این صحنه‌ها هستند. برای همین پیش‌تر نیز اشاره شد که فیلم بدون هدف دنبال می‌شود. اگر قرار بود که نشان دادن تصویر واقعی دنیای آینده یکی از اهداف و دستاوردهای فیلم باشد، چنین مواردی این تجربه را خدشه دار می‌کنند.

این سریال هرگز دنیای خود را تاریک نشان نمی‌دهد و همین موجب می‌شود تا مخاطب احساسات در جریان مجموعه را درک نکند و حتی به این مرحله از همذات‌پنداری نزدیک هم نشود.

زوایای دوربین در این سریال قابل تحسین هستند و معمولا نظر مخاطب را جلب می‌کنند. این زوایا با نورپردازی بسیار خوبی که در طول سریال به آن پی می‎برید، صحنه‌هایی تماشایی پدید آورده‌اند. درست است که زوایای دوربین در صحنه‌های اکشن به خوبی صحنه‌های ثابت نیستند اما باز هم قابل تحمل‌اند و خیلی ضعیف به نظر نمی‌رسند.

در کل باید بگویم گمشده در فضا را می‌توان یکی از بازسازی‌های متداول، تکراری و با سطح متوسط دوره کنونی دانست که برای بیننده ای که از یک سری ضعف ها بتواند چشم پوشی کند میتواند سریال جالبی باشد .

1 یک نظر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *