تصنیف لفتی براون (The Ballad of Lefty Brown) 2017

 

بیل پولمن که مهارت خود را هم در بازی در نقش قهرمانان و هم ضد قهرمانان سرگردان ثابت کرده است ایفای نقش لفتی را به عهده دارد. پیتر فوندا نیز در نقش جانسون بازی میکند، که بطور باور پذیری جعل هویت کرده و گویی در نقش جان وین فرو رفته است.

“تصنیف لفتی براون” یک وسترن جدید است که مبهوت و شیفته وسترن های قدیمی شده است. جدا از اشاره به “خوب، بد و زشت”، “تصنیف لفتی براون” با مرد قانونش، تام(تامی فلاناگان)، در مقابل “ریو براوو” سر خم میکند. داستان ریشه در “جویندگان” و هر وسترنی دارد که در آن راه آهن به دهکده میآید که این نیز مورد خوبی است.

مساله ای که چندان خوشایند به نظر نمی رسد مجموعه ای سلسله وار از کلیشه های موجود در دیالوگ هاست، مانند زمانی که لفتی به مزرعه برمی گردد در حالی که جنازه جانسون را پشت اسبی بصورت پیچیده شده کنار خود دارد. بیوه بیکر میگوید: “باید مراقبش میبودی” و لفتی در جواب می گوید”فقط میتونم بگم متاسفم.” خانم جانسون پاسخ میدهد “تاسف هیچ دردی رو دوا نمیکنه.” خدارو شکر گفتگوی آنها معلق می ماند و لفتی راه خود را بدنبال یافتن قاتل در پیش میگیرد. او در راه جوانی را می بیند، تفنگدار بی تجربه ای که بیشتر شبیه پسربچه ای اسباب بازی بدست است. ارمیا(دیگو جوسیف)، نمونه ای سرحال و دوست داشتنی از این نوع کاراکتر است، و او نه تنها فرصت ایفای نقش یک مربی را به لفتی میدهد بلکه این فرصت را فراهم میکند تا او بتواند مهارت های اولیه خود را تقویت کند. به این ترتیب هردو بدنبال یافتن اثری از قاتل با یکدیگر همراه میشوند که نشان میدهد قتل آنطور که به نظر میرسد چندان هم ساده نبوده است.

و براستی، میتوان گفت طرح داستان ریشه در انواع فسادها و ناپاکی ها دارد. مدت زمان زیادی طول میکشد تا به پایان ماجرا برسیم، و این بخاطر پیچیدگی داستان نیست بلکه به این دلیل است که نویسنده و کارگردان جرد موشی تمایزی بین فیلمنامه با روند ثابت و فیلمنامه پرملات ایجاد نمی کند. تماشای بازی پولمن همیشه فوق العاده بوده، چشم انداز مونتانا نیز بطور مجلل و حرفه ای توسط فیلمبردار دیوید مک فارلند گرفته شده و چندین بخش نیز در فیلم وجود دارد که چشمگیر و جالب توجه اند. یکی از آن صحنه ها سه مرد را در نبرد طولانی نشان میدهد که یکی از آنها دستبند به دست است. با پیش رفتن وسترن های جدید و مقایسه بین آنها خواهیم دید که این فیلم نسبت به “Forsaken” سال ۲۰۱۵ از توحش و بیرحمی کمتری برخوردار است و احتمالا به همین خاطر میتواند بهتر از آن نظر بیننده را جلب نماید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *