آنابل: آفرینش (Annabelle: Creation) 2017

 

آنابل: آفرینش (Annabelle: Creation),  فیلمی است در ژانر >> (ترسناکمعماییدلهره آور) و در سبک فراطبیعی و ترسناک، به نویسندگی گری دوبرمن و کارگردانی دیوید اف. سندبرگ.

آنابل: آفرینش (۲۰۱۷),  پیش‌درآمدی بر فیلم آنابل (۲۰۱۴) و چهارمین قسمت در مجموعه فیلم‌های احضار محسوب می‌شود، که منشأ تسخیر شدن عروسک آنابل را به تصویر می‌کشد.

در آنابل: آفرینش (۲۰۱۷),  بازیگرانی همچون استفانی سیگمن، تالیثا بیتمن، لولو ویلسون، آنتونی لاپالیا و میراندا اتو ایفای نقش می‌کنند.

 

فیلم داستان یک عروسک‌ساز و همسرش را روایت می‌کند که دوازده سال بعد از مرگ غم‌انگیز دختر کوچکشان، به یک کشیش و چند یتیم همراه او در خانهٔ خود پناه می‌دهند، اما بعد از آن فقط شاهد هدف قرار گرفتن آن‌ها توسط موجود وحشتناک و دیوانه‌ای که خودشان خلق کرده‌اند هستند, ولی آنها فقط می‌خواستند دختراشان برگردد!!!

ولی نمی‌دانستند با این کارشان شیطان بزرگی را احضار می‌کنند، در آخر فیلم این شیطان به کالبد یکی از بچه‌ها که جنیس نام دارد هجوم می‌برد و ان را در نوجوانی به انابل هیگینز تبدیل می‌کند.

بخواهیم یا نه, تقریبا کلیت ذهن ها از جریان عروسک‌ وحشت ناکی که در فیلم *احضار* دیده شده بود، پر شده . *دیوید اف. ساندبرگ_کارگردان اثر* بجای اینکه مفهوم نو و خاصی را به جهانیان معرفی کند، بیشتر سعی دارد مدبرانه با فیلم پرتنشش، حق امتیاز ۸۰۰ میلیون دلاری فیلم را به مرز یک میلیارد دلار برساند. با رونمایی فیلم در فستیوال فیلم لس آنجلس، دو ماه قبل از انتشار رسمی فیلم در ۱۱ آگوست، مشخص شد که این فیلم ترسناک بی محتوا، تا حد زیادی پاسخگوی شور و اشتیاق تماشاگران بوده و این عروسک‌ ناخوشایند، آن ترسی را که مخاطب مایل بوده ببیند را نشان داده‌است.

با نگاهی به قبل , ۴امین فیلم *جیمز وان* بعنوان تهیه کننده ◉تهیه کننده سری فیلم های احضار هم بوده‌اند، که بسرعت در حال ساخت سری‌های بعدی آن هم هستند◉، در اواسط دهه ۵۰ رخ می‌دهد و پس از ۱۲ سال، بواسطه دنبال کردن مقدمه داستان، فاجعه‌ای را کشف می‌کنیم که الهام بخش عروسک‌ساز دلشکسته ساموئل مولینز ◉آنتونی لاپالیا◉ و همسر علیلش ◉میراندا اوتو◉، برای دعوت کردن ده‌ها کودک یتیم به منزلشان بوده است.

چگونه این زن و شوهر می‌دانستند که دختر مرده‌شان علاقه‌ای به شریک شدن اسباب بازی‌هایش با دیگران ندارد؟ و یا دور نگه داشتن این مهمان‌ها از اتاق قدیمی آنابل طبق دستورات آقای مولینز، می‌تواند مسئله مهمی باشد؟

طبیعتا، یک در قفل برای بیدار کردن حس کنجکاوی یتیم‌ها کافی میباشد، آن هم تا زمانی که دخترها ◉شش هنرپیشه جوان با توانایی‌های متفاوت در ایجاد وحشت◉، در حال بازگشت به اتاقی هستند که شیطان انتظارشان را می‌کشد و تماشاچی با عصبانیت با خود می‌گوید :

*چرا؟*

*کی آن کارو کرد؟*

این کمک می‌کند، موسیقی ماوراء الطبیعی *پاتریک ویلسون* در فیلم احضار را به یاد بیاوریم که می‌گفت: *هیچ چیزی مثل آنابل وجود ندارد و نخواهد داشت*. در حالی که، خلق کابوس گونه حرکات آقای مولینز، تبدیل به یک نیروی بیرحم جهت دزدی روح انسان می‌شود؛ عروسک با وجود قدرت بظاهر نامحدودی که دارد، نمی‌تواند کاری بیشتر از چرخاندن سر انجام دهد.

او کاملا آگاه است به اینکه با فیلمنامه بی‌جان و ضغیفی کار می‌کند ◉به لطف نویسندگی گری داوبرمن◉ اما کارگردان خوش‌ذوق سوئدی، همچنان اشتیاق استفاده از جنب‌و‌جوشی که در فیلم *چراغ‌ها خاموش* بکار برده بود را دارد، بدون اینکه بخواهد همان حقه های درون کتاب را دوباره تکرار کند.

این یعنی غیر ممکن است قوانینی که بر رفتارهای آنابل حکم فرماست را بفهمیم. پس بهتر است این واقعیت را بپذیریم که، فقط برای وحشت زده شدن آمدیم و اجازه دهیم ساندبرگ کارش را انجام دهد.

لوکیشن فیلم، بخودی خود یادآور نقاشی *دنیای کریستینا* اثر اندرو وایت است، که در آن، یک زن جوان معلول روی چمن دراز کشیده و پشتش به بیننده است و در دور دست خانه ای دو طبقه در مزرعه به چشم می‌خورد. اگر چه این تصویر هرگز پدیدار نمی‌شود و به‌لطف مشارکت کلیدی طراحی صحنه، توسط *جنیفر اسپنس* و فیلم برداری *ماکسیم الکساندر* ◉ ارائه‌حس سرما‌ در روز‌ روشن◉، همان احساس خیال انگیزی که شخصیت اصلی فیلم جنیس ◉تینا بیتمن◉، هنگام تماشای دیگر دختر‌هایی که در یک بعد از ظهر مشغول تفریح هستند، القا می‌کند.

او در نهایت هیچ کاری نمی‌کند، نمی‌تواند کمکی بکند، اما در طول زمانی که فرایند رهاسازی شیطان دراز کشیده در تخت در حال اجراست، او کل اتاق را بررسی می‌کند.

در یک لحظه فیلم، اتاق مجلل آنابل را می‌بینیم که در آن، جنیس احساس می‌کند که با چهره مرده خود رو در رو شده و فضای اتاق طوری است که انگار زمان بی‌انتهاست.

کشیش غریبه می‌پرسد: *کمکم میکنی؟*

جنیس جواب می‌دهد: *چی می‌خوای؟*

می‌گوید: *روحت را*

و بعد جیغ زنان دختر معلول را در خانه تعقیب می‌کند. برای بالا-پایین رفتن از پله ها، جنیس باید از یک صندلی بالابر قدیمی استفاده کند، در همین حین که دارد با کنترل صندلی کلنجار می‌رود، سایه مبهمی را بالای سر خود احساس می‌کند که باعث خلق صحنه‌ای استادانه می‌شود.

بطور تعجب آوری، شیطان آنابل تنها دو نفر را می‌کشد ◉می‌توانست کل بازیگران را از بین ببرد، با توجه به این که هیچ یک از آنها در فیلم های بعدی مورد نیاز نیست◉ و ساندبرگ خونریزی زیادی بپا نمی‌کند، و از این جهت ممکن است درجه بندی سنی {۱۳-} سال را بگیرد، که با توجه به اینکه اکثر شخصیت های فیلم زیر سن قانونی هستند مناسب بنظر می‌رسد.

اگر فیلم درجه بندی بزرگسالان را بگیرد، بنظر می‌آید که ساندبرگ ترجیح بدهد یتیمان را به والدینشان برگرداند تا اینکه بخواهد آنها را به فرزندی بپذیرد.

ولی در حقیقت، فیلم * چراغ‌ها خاموش * ترسناک‌تر بود، حتی اگر فقط به خاطر منطق منسجمی باشد که او برای خلق شبحی که در تاریکی زندگی می‌کند، بکار برده باشد، کاملا موفق عمل کرده است.

ساندبرگ در اینجا، یکبار دیگر نور، ترکیب‌بندی و تعلیق را مدیریت می‌کند و قاب بندی‌ها را بگونه‌ای طراحی می‌کند که ما همواره سایه ها را، در حالی که حداکثر استرس در صحنه وجود دارد، دنبال می‌کنیم. او دوست دارد پس زمینه را با فوکوس بیرون بکشد و به بازیگرانش می آموزد که بیشتر زمزمه کنند و یا مکالمه‌هایشان را خیلی آرام اجرا کنند تا بیننده در معرض آسیب‌پذیری بیشتری قرار گیرد بطوری که ممکن است با چیزی که می‌بینند از جای خود بپرند.

◉ در برخی لحظات، موسیقی کاملا قطع می‌شود و صحنه ساکت است و این دقیقا همان چیزی است که برای پراندن مخاطب از جای خود نیاز است ◉

هر‌چند فیلم با ساخت عروسک‌ شیطانی در کارگاه، توسط آقای مولینز آغاز می‌شود، در عنوان فیلم کلمه *خلقت* ◉آفرینش◉، بحالت عهد عتیقی و جادویی نشان داده می‌شود و بیانگر این است که *وان* و شرکتش، از توهین به مقدسات ابایی نداردند و از آن استقبال می‌کنند و یکبار دیگر رسوخ عقاید جهنمی به ایمان ساده شخصیت های فلیم را شاهد هستیم.

در اوایل، متوجه می‌شویم که آنابل در یک روز یکشنبه، در حال بازگشت از کلیسا به خانه، کشته شده. در حالی که بعدها، یک راهبه مکزیکی بنام خواهر شارلوت، مشاوره مذهبی او را بعهده می‌گیرد که تاثیر چندانی روی این شیطان قوی ندارد.در یک صحنه ترسناک، شارلوت عکسی از خود در صومعه را نشان می‌دهد که حضور روح مانندی در آن دارد و فقط زمانی قابل تشخیص است که عکس را از زاویه سمت راست نگاه کنید و بدون شک این سرآغاز قسمت بعدی فیلم بنام *راهبه* است که قرار است در سال –*۲۰۱۸*– پخش ‌شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *